Nieuws voor
Leden en Vrienden

Iloilo City, December 2009.

Beste familie, vrienden en bekenden,

Het jaar is bijna voorbij en het Kerstfeest staat voor de deur. Hoog tijd om tussen de drukke activiteiten even achter de laptop te kruipen om deze kerstbrief te maken. Overal zie je kerstverlichting en (kerst)liederen die iets te maken hebben met het seizoen van gezelligheid, een kerstdiner, het geven van geschenken en het verlangen naar vrede. Maar waar het eigenlijk om gaat, die ene persoon die in de wereld kwam om ons de weg te wijzen naar geluk dat blijvend en duurzaam is, de Heer Jezus Kristus, die dreigt zijn plaats te verliezen aan de commercie en aan het geseculariseerde Sante Claus. Goed om te zien dat er steeds meer mensen zijn die zoeken naar de ware betekenis van Kerst.

Het afgelopen jaar is snel voorbij gegaan. In April mocht ik naar India gaan om een priesterwijding mee te maken van een van mijn oud-leerlingen Jayaraju. Het was goed om een bezoek te brengen aan het opleidingshuis, waar ik in 1999 6 maanden mochten werken. Ik woonde in een kippeschuur met 3 studenten. Vlak voor mijn vertrek (ik mocht maar 6 maanden blijven als tourist) werd een begin gemaakt met de nieuwbouw van ons opleidingshuis in India. Mijn aandeel was het slaan van een waterput, die tot op heden niet alleen de Mill Hill gemeenschap van water voorziet, maar in tijden van droogte ook andere scholen en educatieve instellingen in de buurt. Nu staat er een prachtig gebouwen complex, indiase stijl, met ongeveer 30 studenten, die daar hun filosofie studies doen. De priesterwijding vond plaats op een voetbalveld van een middelbare missieschool. De plechtigheid was gepland om 4 uur in de namiddag, maar de temperatuur van 46 graden was de reden dat we pas om 6 uur s’avonds begonnen. Samen met Jayaraju werden nog 13 ander jonge mannen gewijd die tot het diocese van Vidjawadara behoorden. De plechtigheid duurde meer dan 3 uur en de bisschop vond het nodig om zeker 3 preken te houden. Een in het begin, een 2e na het evangelie en na de communie kregen we een derde en dat allemaal in het Telegu. Dat was een lange hete zit! Zo’n priesterwijding blijft voor mij een bijzondere plechtigheid, vooral het moment van handoplegging. Dat doet me altijd weer terugdenken aan mijn eigen priesterwijding. Die vond plaats op 4 januari 1975. Dus aanstaande 4e januari mag ik mijn 35 jarig priesterjubileum vieren. (Ik heb ontdekt, dat 35 jaar een koralen jubileum wordt genoemd). Dat zal ik opnieuw in India kunnen vieren want op 27 december as. vlieg ik met mijn kollega Pater Liam Durrant opnieuw naar Hyderabad in India voor een belangrijke vergadering van alle Mill Hill personeel dat betrokken is bij de opleiding van toekomstige Mill Hill missonarissen.

In Mandurriao waar ons opleidingshuis van Mill Hill in de Filippijnen is gevestigd, hebben we 8 studenten. 2 daarvan doen hun introductie jaar en 6 volgen filosofie lessen op de plaatselijke katholieke Universiteit van San Agustin in de stad Iloilo. Op 28 April 2010 wordt de 10e Filipino Mill Hiller tot priester gewijd. Hij , Bernie Luna, is afkomstig van Dao, de parochie in de provincie Antique waar ik van 1989 tot 1990 mocht werken. Hij heeft een missiebenoeming voor Pakistan, een van de moeilijke missies van Mill Hill. Hij kent het land al, want hij was als student daar voor een periode van twee jaar om missie ervaring op te doen.

In het nieuwe schooljaar, dat hier in Juni begint, hopen we 4 a 5 nieuwe studenten te mogen verwelkomen. Vorig jaar werden Pater Liam en ik opnieuw voor een periode van 3 jaar benoemd. Die termijn zal 2011 afgelopen zijn. Wat ik dan zal doen? We weten het niet. We hopen dat jonge Filipino Mill Hillers onze taak gaan overnemen. Ik heb dan genoeg jaren in de opleiding gezeten. Tijd voor nieuwe ideen en een nieuwe aanpak.

Ik ben net terug van een reis naar Sarawak. De Mill Hillers die daar nog zijn en die al op leeftijd zijn, hadden een vergadering als voorbereiding op ons Kapitel die volgend jaar gehouden wordt in Kuching de hoofdstad van Sarawak. Daar zal oa. besproken worden over de mogelijkheid tot vorming van een Aziatische region, waar de Filippijnen, Malaysia, Indonesia, India, Pakistan en China deel uit van gaan maken. Het was een vruchtbare vergadering. Ik mocht Pater Liam meenemen naar de missies waar ik van 1976 tot 1986 heb mogen werken, nl. Binatang, Julau en Kanowit. Wat een vooruitgang, niet alleen economisch, maar ook geestelijk sinds de tijd dat ik er mocht werken. In mijn tijd ging alle vervoer per langboot naar de verschillende langhuizen en we zaten uren in die boot. Nu zijn er jungle wegen aangelegd in verband met de bomenkap en kun je met een stevige auto binnen een uur naar een langhuis waar ik vroeger 6 uur over moest doen om er te komen. In het regenseizoen zal dat anders zijn neem ik aan. De Ibans trekken steeds meer met hun hele familie naar de steden, omdat daar werk te vinden is. Jammer, dat de languizen in de jungle steeds leger raken. De plaatselijke Bisschop zal met een nieuw pastoral plan op de proppen moeten komen om de vele Ibans die nu in de steden wonen, pastoral te bedienen. En uiteraard mogen we de achterblijvers in de langhuizen niet vergeten. Op dit moment zijn er 2 Mill Hill studenten die voor 2 jaar een stage doen in het Diocese van Sibu/Sarawak. Een is van de Filipijnen en de 2e komt uit Kenya. Het is goed voor de mensen om jonge energieke Mill Hillers die niet uit Europa komen te zien werken. Ook is Pater Henry Delfin, een van mijn studenten benoemd voor Sarawak en gaat eind Januari naar Sibu om de Mill Hill gelederen te versterken. Zo krijgt Sarawak, waar wij als Mill Hillers sinds 1880 hebben gewerkt nieuw bloed.

Met mijn gezondheid gaat het goed, ik klaag niet. We worden wat ouder, dus af en toe sneller moe en wat minder energie. Maar dat hoort bij de leeftijd. As. 7 April hoop ik mijn eerste AOW te ontvangen. Dan kunnen we wat meer mensen helpen met bv. het kopen van medicijnen en uiteraard de jonge mensen die in aanmerking komen voor een behandeling via Loop en Werk, de Stichting die jongelui (en niet zo jong) proberen te revalideren en aan een baan te helpen. De plannen zijn gereed om ons eigen atelier te bouwen op een eigen stuk grond. Dr. Jessie Villareal gaat daar geamputeerden trainen om zelf prostheses te vervaardigen. Een prachtig plan en onze droom die begin Januari werkelijkheid gaat worden.

Zo zie je, ik verveel me geen moment met zo’n afwisselend werkveld. Ik hoop dat ik ook in het nieuwe jaar op jullie steun mag rekenen, zeker jullie gebed is hard nodig. Ik wens jullie allen een zeer gezegend Kerstfeest en een voorspoedig en gezond 2010.

Pater Jacques Derksen mhm

Mill Hill Central House

PO Box 29, 5000 Iloilo City

Filippijnen

Tel. 0063-333375988 mobiel: 0063-9286678555

ING bank: 1274858 Rabo bank: 179151827