Nieuws voor
Leden en Vrienden

Hallo lieve mensen,

Het jaar 2009 loopt ten einde. Het vriest en sneeuwt, rendieren ontsnappen, geiten worden gedood, Kopenhagen en klimaat zijn nu méér dan loze woorden. Voor het nieuwe jaar 2010 wil ik me aansluiten bij al die wensen van miljarden medemensen.

U vraagt misschien, waar woont hij nu hoe maakt hij het? Als antwoord schrijf ik wat over uit ons huisblad,"De Vrijlander", december-editie.

Van de 30 pagina’s heb ik er twee uitgelicht, en ik citeer hieruit als volgt.

Het eerste citaat is uit ’t voorwoord. Het blad is onlangs heropgestart en vernieuwd. Het gaat dus over het MHM-huis waar ik nu woon, te Oosterbeek,

Het tweede is meer ’n persoonlijke tekst, uit hetzelfde huisblad, ‘n antwoord op de vraag aan mij, nieuwe bewoner. Hoe heet jij? Wie ben jij? Het gaat dus over mezelf.

Ik ben nu dus gehuisvest in Vrijland. Hoe komt dat? Toeval? Ja en neen. Op 4 april jl doolde ik, met een groep van 15 medewandelaars, rond bij Heerde op de Veluwe. Door een ongelukkige val , de zoveelste, kwam ik, per ambulance, in Zwolle-ziekenhuis terecht, daar was ik drie dagen. Daarna kwam ik hier naar Missiehuis Vrijland voor herstel. In dit huis voor verzorgingsbehoevenden MHM-s, woon ik nu, geïndiceerd. Het is voornamelijk voor Mill Hill missionarissen, maar ook voor anderen,

Ik besluit met te zeggen: Een goed en gezond 2010! Hartelijke groeten van

Alfons ter Beke, Johannahoeve 2, 6861WJ Oosterbeek.

 

 

In welk Mill Hill huis woon jij nu? Ter verduidelijking verwijs ik u naar www.mhmobk.nl en citeer ik het volgende uit het voorwoord van ons huisblad “De Vrijlander” kersteditie

“Een Kerst zonder een ‘Vrijlander’!” Dat idee zoemde als een onheilsdreiging rond door de gangen van ons huis. Dat kan toch niet! Dat mag toch niet gebeuren! En uit de opwelling dat er geen goede Kerst mogelijk kan zijn zonder een Vrijlander, is deze uitgave van ons Huisblad voortgekomen. En dankzij de bijdragen die van u binnengekomen zijn, ligt er een blad voor u, waar we met een vleugje trots naar kijken…….. Het is een blad geworden met veel variatie. Het ‘Kerstgehalte’ is hoog dank zij bijdragen van ….. En we doen een poging om een tipje van de sluier op te lichten die ligt over de nieuwe bewoners en medewerkenden van het afgelopen jaar.

De redactie wenst u een zalig Kerstfeest en veel leesplezier.

 

Wie ben jij? Ik citeer een andere bladzijde uit hetzelfde huisblad) “De Vrijlander” kersteditie.

Ik ben Alfons ter Beke,geboren in Wierden en ben 70 jaar. Na de lagere school heb ik mijn opleiding gehad bij Mill Hill en werd in 1964 priester gewijd.

Ook heb ik beginjaren 80 ‘n tweejarige vernieuwingscursus gevolgd op Lumen Vitae in Brussel.
Mijn benoemingen brachten mij naar Frankrijk, Kameroen, Zuid Soedan en Noord Soedan en de Nederlandse kerkprovincie. In Zuid Soedan (Juba) was ik van 1983 tot 1990. In Noord Soedan (Khartoum) van ‘90 tot ‘97. In Overdinkel van ‘99 tot 2006. In Juba was ik verbonden aan Palica (Het Nationaal Pastoraal Liturgisch en Catechetisch Centrum).Daar kregen jonge mensen van alle 9 bisdommen van ‘t land ‘n cursus van 2 jaar om christelijke gemeenschappen te begeleiden. In 1990 moest elke blanke (dus ook ik) vanuit Zuid Soedan vertrekken naar Noord Soedan (Khartoum).

In 1992 werd ik benoemd tot Nationaal Directeur van de drie Pauselijke Missiewerken om alle 9 bisdommen te begeleiden.

In 1993 werd ik Society Overste van de MHM.

Ik 1997 kreeg ik een auto-ongeluk in Khartoum. Gelukkig heb ik een schedelbasisfractuur en een heupfractuur overleefd.

Van 1999 tot 2006 werkte ik in de Nederlandse Kerkprovincie te Overdinkel bij Enschede in het samenwerkingsverband “Maria Vlucht”.

Er zijn heel veel hobby’s waar ik gelukkig nu veel tijd voor krijg. Ik wandel graag en maak veel gebruik van computer, radio en tv. Favoriete programma’s zijn b.v.: Schepper en Co, Het Vermoeden, Buitenhof, Pauw en Witteman, Teleac, Kruispunt en Eén Vandaag.

Als ik de sfeer in Vrijland moet beschrijven, dan komt het gezegde: “Mens sana in corpore sano” bij mij op. De voeding en verzorging zijn uitstekend. Ook geestelijk word je op allerlei manieren gevoed. Er is Instuif, er is Recollectie. En ook de omstandigheden werken mee aan je groei. Zo leer je b.v. mensen en dingen los te laten en ook je eigen regie in het leven. Als ik denk aan de types bewoners dan roep ik uit: ‘varietas dilectat’.

 

Vrijland is als een groot orkest met veel spelers en instrumenten!Er is een harp, maar er zijn ook 1e en 2e violen, fagotten, fluiten, hobo’s hoorns, trompetten, trombones, en niet te vergeten contrabassen, pauken, het “slagwerk” …. een hele variëteit!

Voor de dirigent is het steeds een hele klus om oog en oor te hebben voor de hele orkestbezetting, en te zorgen voor harmonie en melodieuze klanken van het hele orkest.

Het is een huis met zoveel verschillende bewoners, man / vrouw, allemaal gewone mensen, ieder met eigen dromen en behoeftes.

Overal en altijd kom je inspirerende en alomtegenwoordige vrijwilligers en personeelsleden tegen. Ze zorgen ervoor dat je niet verdwaalt in het labyrint van gangen en ruimtes en van je eigen wensen of illusies.

Wat mij verder nog van het hart moet is, dat de leiding heel goed is. Er is een duidelijke regel, maar er heerst grote vrijheid, niets moet. Er is weinig of geen onverdraagzaamheid en geen jalousie, geen agressiviteit dankzij de teamspirit en transparantie van de leiding.