Beste collega’s,
Zo juist kreeg ik bericht dat Fr Rinus Tielen vandaag rond het middag uur dood is aangetroffen op zijn kamer in Mill Hill House Kisumu.
Overlijdensbericht volgt.
FonsFons Eppink mhm
Regionaal
Johannahoeve 4
6861WJ OosterbeekTel. +31 26 339 8080 (kantoor)
Fax +31 26 339 8081
Mob. +31 6 30259204
Bericht van overlijden 2011/01
Oosterbeek, 10 januari 2011
Geachte collega’s,Dankbaar voor een lang en toegewijd missionarisleven, delen wij u mede dat in de nacht van 9 januari in Mill Hill House te Kisumu, Kenia op de leeftijd van 80 jaar is overleden
Father Rinus Tielen
Father Rinus Tielen
Missionaris van Mill Hill
Moge hij rusten in vredeMarinus A. Tielen werd geboren in Zevenbergen op 3 augustus 1930. Hij groeide op met vier zussen en drie broers die samen het gezin vormden van vader Willem Tielen, onderwijzer, en moeder Maria Severijnen.
Al op jonge leeftijd ging hij naar het klein seminarie in Tilburg midden onder de oorlog in 1943 en voltooide vervolgens zijn middelbare studies in Haelen in het jaar 1951. Daarna volgden twee jaar filosofie in het groot seminarie van Mill Hill in Roosendaal. Vol goede moed begon hij zijn theologische studies in St Joseph’s College, Mill Hill, Londen in 1953, maar werd gedwongen door ziekte om deze een jaar te onderbreken. Zodoende kon hij deze laatste fase van zijn opleiding pas medio 1958 afronden en werd vervolgens hij op 13 juli 1958 tot priester gewijd in Westminster door Kardinaal Godfrey.
Niet lang daarna vertrok hij naar Kenia, het land van zijn eerste benoeming, dat zijn tweede vaderland zou worden. Nyabururu, Kisii, werd de plaats van zijn initiatie in de plaatselijke cultuur en taal. Daarna volgde in 1962 een benoeming naar Asumbi en twee jaar later naar Homa Bay met weer een andere taal, Dholuo, en onderscheiden gewoontes.
In 1970 werd hij benoemd tot plaatselijke overste van Mill Hill, Society Superior, een functie die hij een aantal jaren met veel toewijding heeft vervuld. Nadien volgden nog overplaatsingen naar Mbita (1972) en Rusinga Island (1998). De boot hem door een weldoener ter beschikking gesteld heeft hem grote diensten bewezen en veel plezier bezorgd in deze jaren van ‘maritiem’ apostolaat.
De laatste vijf jaar verbleef hij als emeritus weer in Mbita, in een huis aan het Victoria Meer, een wonderschone plek aangereikt door zijn nicht Miranda, vanwaar hij zich beschikbaar stelde voor weekend assistenties op scholen en in buitenstaties. Samen met Mama Brigitta droeg hij daar de vaderlijke zorg voor zijn ‘gezin’ van een dertigtal weeskinderen en verzekerde elk van hen van een gedegen opleiding al naar talent en voorkeur. Een uitgebreide vriendenkring was hem daarbij tot grote steun. Iedereen was welkom op zijn stukje ‘paradijs’ aan het Victoria Meer,en velen hebben daar gebruik van gemaakt. Rinus was een gedreven missionaris en een bijzonder hartelijke gastheer.
De laatste jaren kwam hij voornamelijk om gezondheidsredenen elke maand naar Kisumu voor een medische controle. Aldaar is hij afgelopen nacht in zijn slaap overleden op een gastenkamer in Mill Hill House Kisumu.
Correspondentie adres
D. Broeders
v.d.Marktstraat 36
4761 KC ZevenbergenNamens de Missionarissen van Mill Hill
A.Eppink, Regionaal
Johannahoeve 4
6861 WJ Oosterbeek
Corry van den Bosch schrijft het volgende over Father Rinus in haar Nieuwsbrief:
"Tijdens deze workshop kwam het bericht dat onze Mill Hill collega Rinus Tielen (geheel onverwacht) was overleden. Na een goede voetbal wedstrijd waar Rinus ontzettend van genoten had, en een biertje ging hij opgewekt naar zijn kamer, waar men hem de volgende dag heeft gevonden.
Zijn nicht Miranda kwam voor de begrafenis, die volgens de Luo traditie plaats zou vinden. Dat betekent dat het lichaam van Rinus naar diverse van zijn parochies vervoerd zou worden om zijn parochianen in de gelegenheid te stellen afscheid van hem te nemen.
Ik ben met Miranda meegegaan en we hebben duizenden mensen ontmoet die op zeer levendige wijze met gebed, zang, afscheidsspeeches en dans hem op zijn laatste thuisreis kwamen uitzwaaien.Het was zeer vermoeiend maar ook zeer indrukwekkend. Het waren drie mooie dagen.
Op zaterdag 15 januari is hij in een van zijn parochies, in de schaduw van zijn eigenhandig gebouwde kathedraal in Homa Bay te rusten gelegd.Zijn grote wens is in vervulling gegaan: geroepen te worden vanuit het actieve leven in Kenia."
Laatste foto van Fr. Rinus Tielen
op de vergadering van de Assembly in Kakamega
in januari jl
Aan alle mensen die vandaag in Zevenbergen naar de Kerk zijn gekomen om afscheid te nemen van Rinus Tielen.
Lieve mensen,Vandaag komen jullie bij elkaar om afscheid te nemen van Rinus. Natuurlijk hoop ik ook dat jullie zijn leven gaan vieren zoals wij dat vorige week in Kenya hebben gedaan aan het Victoria Meer waar Rinus meer dan 50 jaar werkte.
Ik wil graag het een en ander vertellen over de dagen die ik meemaakte aan de oever van het meer.
Ik voelde me natuurlijk verdrietig maar ook bevoorrecht dat ik bij het afscheid van deze grote mens kon zijn.
Op donderdag hebben Fr. Michael Ochwo (de Mill Hill Society overste voor Kenya) en ik samen Rinus opgehaald bij het Aga Khan Hospital in Kisumu; hij lag er mooi bij, gewoon Rinus, maar dan erg stil.
Corrie van de Bosch had aangeboden om met mij mee te rijden achter de auto van Fr. Michael en de hearse, een mooi zwart busje! Eerst van Kisumu naar Luanda K’Otieno. Een rit van een kleine 2 uur. Rinus vertrok altijd om 12 uur uit Kisumu om de pont van 3 uur te halen, dus dat deden wij ook. De komende dagen zouden we steeds de dingen doen zoals Rinus, Fr. Michael had dat allemaal geregeld. Toen we in Luanda K’Otieno aankwamen wilden de mensen bij de aanleg steiger Rinus zien, er werd gezongen, geroepen, zoals dat alleen maar hier kan. Polycarp , de plaatselijke dronkaard, riep : Father zei altijd dat ik moest stoppen met drinken omdat ik dood zou gaan en kijk ik ben er nog, maar daar ligt hij! Hij was mijn vriend.
Rinus gaf deze man altijd geld om thee te kopen, maar hij kocht natuurlijk altijd bier! Alle mensen leefden enorm met ons mee, dat wij Djaduong bij ons hadden om hem naar huis te brengen over het meer was heel emotioneel voor velen.4 Auto’s op de pont, kippen, mensen, gas flessen en toen het meer op. Zoals gewoonlijk in de namiddag was het meer erg ruw, het water spatte regelmatig over de boeg en op de voorste 2 auto’s. Rinus was nooit gauw bang op het water, maar ik heb toch stiekum een schietgebedje gedaan.
Op de pier in Mbita stonden honderden mensen te wachten , huilen, zingen, traditionele Luo taferelen. De Vicaris general van Homa Bay Diocese stond tussen de wachtenden. De hele stoet ging toen naar de kerk in Kakrigu op Rusinga Island. Ik ben op dat moment samen met Corrie naar het huis in Nyamanga gegaan om Mama Brigitta op te halen.
Het weerzien met haar was natuurlijk zeer verdrietig, maar toch is ze ongelooflijk sterk, dat heb ik in de dagen daarna wel gemerkt.
Samen met Brigitta en de kinderen naar Rusinga gereden waar er 6 priesters van de omligden parochies al bij elkaar waren gekomen om de mis te starten. Die duurde 3 uur, vervolgens zouden ze de nacht blijven waken en doorbidden. Tegen 10 uur die avond ben ik toch maar met Brigitta terug gereden naar het huis……….
Ik probeer het een en ander te beschrijven zodat jullie in Zevenbergen een idée krijgen van hoe er afscheid is genomen van Rinus. De naam Ragwambo, doordauwer, viel rgelmatig. Ja, voor Rinus was dat een eretitel, Doordauwer van God, Agambo mar Nyasaye.Op vrijdagmorgen kwam Rinus naar Mbita, dat ging echter niet zomaar…….in Mbita, bij de markt, was de weg geblokkeerd door honderden mensen, die allemaal hun laatste respect wilden betuigen. Fr. Michael kon dus alleen maar toestemmen om de kist uit de auto te halen, vervolgens stond de kist 1 uur in Mbita . Toen door naar de kerk in Mbita, wij waren daar ook inmiddels aangekomen. Alle kinderen, mama Brigitta vooraan in de kerk, vervolgens weer een H. Mis van 4 uur en 2 uur met toespraken. Allemaal heel ingrijpend vooral voor de jongere kinderen zoals Andio en Mandela. Toch helpt dit soort afscheid de mensen enorm, het is hun manier om met de dood om te gaan.
Tegen 4 uur vertrok de stoet naar Homabay voor nog een nachtwake.
Die avond hebben Corrie en ik bij mama Brigitta gegeten, alle kinderen rond de tafel, de traan en lach lagen dicht bij elkaar.De weg naar Homa Bay was goed, we waren er op zaterdag morgen om 9 uur, de kerk zat al vol. Ik had de gelegenheid om veel mensen te groeten en te bedanken. Er waren wel zo’n 16 Mill Hillers, 50 Priesters van Bisdom Homabay, Kisii en Kisumu, 3 bischoppen. De kist stond nog open en de stoet met mensen die afscheid wilden nemen was enorm. Tegen 10 uur werd de kist voor de laatste keer gesloten. De H.Mis werd door de Bischop gedaan, er zaten meer mensen buiten de kerk dan binnen, en voor degene die weten hoe groot de kerk in HomaBay is, kunnen zich de mensen massa voorstellen. Fr. Gerry Kraakman MHM preekte in het Luo en het was hartverwarmend om te luisteren naar de levensloop van Rinus, de Mill Hill Misionaris.
Na 4 uur in de kerk kwam dan toch het moment van begraven…….. op een prachtig plekje naast de kerk, uitkijkend over het meer……………….. het kan niet mooier. Ik weet zeker dat Rinus er mee in zijn sas is.
Ik weet ook zeker dat er regelmatig mensen te vinden zullen zijn bij zijn graf. Gewoon om hun verhaal kwijt te kunnen. Rinus praatte graag, maar hij kon ook goed naar de mensen luisteren en dat blijft hij doen.Zijn werk wordt voortgezet, het gebied rond het meer ontwikkelt zich snel, men zal hier nooit vergeten dat Djaduong Father Rinus Tielen de eerste stappen voor die vooruitgang heeft gezet toen hij meer dan 50 jaar geleden naar South Nyanza kwam.
Hij heeft dat werk ook kunnen doen omdat hij steun had vanuit zijn vaderland, Zevenbergen, waar de mensen altijd interesse toonden in zijn werk en hem ook financieel ondersteunden.
Dank jullie allemaal om hier vandaag in Zevenbergen bij elkaar te komen, jullie bidden en zingen net als wij vorige week. Er is een verschil……. wij mochten hem begraven……. wij houden hem hier in Kenyaanse grond, daar waar zijn hart was!
Bij de Luo’s aan het Victoria Meer.
Uitvaartdienst in KenyaHet graf van Rinus
