Bericht van overlijden 2008/22

Oosterbeek, 29 november 2008

Geachte collega’s

Dankbaar voor deze missionaris maar verrast door zijn onverwacht heengaan, deel ik u mede dat hedenmorgen 29 november 2008 in Missiehuis Vrijland in Oosterbeek in de leeftijd van 86 jaar is overleden

Father Willem Erinkveld
Ridder in de Orde van Oranje Nassau

Moge hij rusten in vrede

Willem Lodewijk Erinkveld werd geboren in Ulft gemeente Gendringen op 25 maart 1922 in het gezin van Hendrik Erinkveld en Aleida Geurts. Willem had 5 broers en 6 zussen.

Willem ging na de lagere school aan het werk als boerenknecht en had een grote liefde voor het boerenbedrijf en de dieren. Hij volgde ondertussen met succes de landbouwwintercursus.

Het was pas toen hij 23 was dat hij in 1945 naar het kleinseminarie in Tilburg en daarna in Haelen ging waar hij vier jaar studie deed temidden van de andere seminaristen van de helft van zijn leeftijd. Willem wilde missionaris worden en hield vol.

In 1949 ging hij naar Roosendaal voor twee jaar filosofie en in 1951 naar Mill Hill voor de studie theologie.

Op 10 juli 1955 werd hij priester gewijd in Mill Hill door Kardinaal Griffin.

Willem kreeg een benoeming voor het missiehuis in Hoorn als procurator. Hij ging rond om te bedelen om het seminarie in stand te kunnen houden.

In 1957 ontving hij zijn benoeming voor de missie en wel naar de Filippijnen waar hij tot 1996 werkzaam is geweest.
De eerste twee jaar werd hij benoemd als kapelaan in enkele plaatsen zoals Bugasong, Leon en Tubungan.

In 1958 had hij een ernstig ongeluk wat hem de rest van zijn leven heeft beïnvloed.

Maar in 1960 nam hij het werk weer op en werd kapelaan in San Miguel.

Na zijn verlof in 1966 werd Willem benoemd als pastoor in Tibiao en in 1970 pastoor in Patria, Pandan en in Anini-y waar hij de Spaanse kerk herstelde. Dit grote werk voltooide hij in 1980. Willem bleef in deze parochie wonen tot hij in 1987 procurator werd in Manila. Hij was de man verantwoordelijk voor de aankoop van de nieuwe procuur in Manila in 1992.

In 1996 kwam Willem voor goed terug naar Nederland. Hij ging wonen in het Sint Jozefhuis waar hij rustte na gedane arbeid en zich bezig hield met zijn hobby’s: foto’s, zijn liefde voor het landschap, verhalen van de streek en het boerenleven.

In 2003 verhuisde Willem voor het laatst: hij ging naar missiehuis Vrijland. We zagen hoe Willem oud werd en steeds meer moeite had om te gaan, met eten en zijn bezigheden.
Vanmorgen is hij in alle rust en stilte naar zijn eeuwige rustplaats verhuisd.

Wij verliezen in hem een gewaardeerde en hartelijke medebroeder. Moge hij rusten in vrede.

Op woensdag 3 december nemen we om 11.00 uur gezamenlijk afscheid in een plechtige Eucharistieviering, waarna we hem te rusten zullen leggen op ons eigen kerkhof. Mede namens de familie nodig ik u hiertoe van harte uit

Correspondentieadres:

Dhr. H. Erinkveld
Dr. Ariènsstraat 6
7071 AK Ulft

Namens de Mill Hill Missionarissen
Jan van Luijk mhm Regionaal
Johannahoeve 4
6861 WJ Oosterbeek

In dankbare herinnering aan
Father Willem Erinkveld
Missionaris van Mill Hiil* 25 maart 1922 i 29 november 2008

1945-1949: Student in Tilburg en Haelen 1949-1951: Filosofie in Roosendaal 1951-1955: Theologie in Mill Hill, Londen 10-7-1955: Priesterwijding in Londen 1955-1957: Procurator in Hoorn 1957-1996: Missionaris in de Filippijnen 1996-2003: St. Jozefhuis
Nov. 2003: Naar Vrijland waar hij nog vijf jaar, mede
dank zij de goede verzorging genoot van
een welverdiende rust.
Dat hij moge rusten in vrede
Onze oprechte dank voor uw medeleven en zorg tijdens het leven en bij het overlijden van onze broer, zwager, oom en medemissionaris, Fr. W. Erinkveld.
Familie Erinkveld Missionarissen van Mill Hill
Oosterbeek 3 december 2008
"Ik heb net zoveel aan mijn landbouwschooldiploma gehad als aan mijn theologie", zei Willem. Hij was jaren lang boerenknecht geweest, en had tijdens die jaren met lof de landbouwschool wintercursus gevolgd. In 1945, tijdens het laatste oorlogsjaar, leverde hij vanuit de boerderij in Harreveld dagelijks melk, aardappelen en andere levensmiddelen aan een noodziekenhuis. Daar werd in hem het verlangen aangewakkerd om de noodlijdenden te gaan helpen. En zo kwam het dat hij datzelfde jaar naar het kleinseminarie ging in Tilburg. Hij was toen 23 jaar, en kroop in de schoolbanken tussen jongens van 12-13.
Na zijn wijding in 1955 moest hij als procurator gaan bedelen. Dat beviel hem slecht, maar hij deed het. Hij was iemand die altijd trouw deed wat van hem gevraagd werd. "Ende despereert niet" dacht hij dan. Twee jaar later mocht hij naar de Filippijnen. Hier kon hij zich uitleven om de mensen te helpen, geestelijk zowel als lichamelijk. "Met gevulde maag kunnen ze beter luisteren" placht hij te zeggen. Met humor schreef hij naar zijn familie over zijn werk, zijn cooperatie, zijn kerkenbouw en al wat hij deed. Die humor bleef hij behouden in Vrijland. Toen hem voorgelegd was om de komende maandag in Vrijland naar de benedenverdieping te verhuizen, ging hij naar boven. Willem, dank voor alles, en voor iedereen die je zo goed geholpen hebt.