( Het volgend artikel is meer dan een jaar oud, maar nog zo actueel, meen ik, dat het nog zeker de moeite waard is om te lezen.)
Bisschop
De Korte aan het woord Kerstmis in crisistijd |
Wij leven in een mooi en aangeharkt stukje wereld. Bij enquêtes noemt de overgrote meerderheid van ons Nederlandse volk zich dan ook gelukkig tot zeer gelukkig. En daar is ook alle reden voor. Zowel materieel als immaterieel hebben wij veel bereikt. Het overgrote deel van de bevolking is goed geschoold en welvarend. Wij hebben een vrije pers, een parlementaire democratie, een onafhankelijke rechtspraak en wij hoeven niet bang te zijn dat plotseling een politieauto voor ons huis stopt en ons zonder duidelijke reden arresteert. Als christenen kunnen wij ons geloof zonder vervolging in alle vrijheid beleven.
 |
Mgr.
De Korte: "De adventsweken nodigen ons uit om op een heel andere
manier met de tijd om te gaan. Een christen is eigenlijk een adventsmens,
een mens die leeft met een diepgewortelde verwachting." |
 |
"Naast de economie en de ecologie vormt ook de integratie van allochtonen een bron van maatschappelijk onbehagen" |
Geluk én onbehagen Feestmaand Verwachtingsvol leven Leven
et vertrouwen Vriendschap met Christus
Toch blijkt bij diezelfde enquêtes dat veel landgenoten onzeker
zijn. Wij leven in een "tijd van onbehagen" (Verbrugge) als
het gaat om de situatie in ons land en in de wereld. Menigeen maakt zich
zorgen over de economische crisis. Voor de meeste Nederlanders is het
nog een dreigende onweerswolk in de verte, maar die wolk komt wel steeds
dichterbij. Voor 2010 wordt een werkeloosheid van 8% verwacht. Een en
ander betekent spanningen en onzekerheid voor vele duizenden gezinnen.
In december wordt in Kopenhagen een belangrijke klimaattop gehouden. Velen
maken zich zorgen over de ecologische crisis die steeds meer om zich heen
grijpt. Door onze manier van leven wordt de wereld, voor christenen Gods
schepping, bedreigd.
Naast de economie en de ecologie vormt ook de integratie van allochtonen
een bron van maatschappelijk onbehagen. Een en ander komt meer toegespitst
in beeld als het gaat om onze islamitische broeders en zusters. De angst
voor moslimgeweld, van kleine criminaliteit tot grote terreur, is wijdverbreid
en populistische politici treden op als 'handelaren in angst'. Zij verwoorden
de onvrede en vormen tegelijkertijd een katalysator van die onvrede. Veel
katholieke christenen delen in de hierboven geschetste tegenstrijdige
situatie. Zij zijn over hun persoonlijke situatie best tevreden, maar
maken zich grote zorgen over tal van zaken in de wereld.
Tegen die achtergrond vieren wij ook dit jaar in de laatste maand de gebruikelijke
feesten: Sinterklaas, het Kerstfeest en Oud en Nieuw. Met sfeervolle verlichting,
goede maaltijden en onderlinge gezelligheid verdrijven wij de duisternis
en de koude van de winter. Voor christenen is hét feest van de
maand december natuurlijk het Kerstfeest. Ik heb wel eens de indruk dat
de meeste mensen, ook kerkmensen, vergeten dat aan het Kerstfeest een
lange tijd van voorbereiding voorafgaat. De weken voor het Kerstfeest
zijn de etalages van onze winkels al volledig in een kerstsfeer. De tijd
van advent wordt zo versierd met kerstballen. Maar de advent is tijd met
een eigen karakter.
Advent biedt mensen de mogelijkheid om even een pas op de plaats te maken
en te komen tot bezinning. In onze cultuur staat efficiëntie hoog
aangeschreven. Tijd is geld, zo luidt het gezegde, en daarom moeten wij
die tijd zo economisch mogelijk gebruiken. Zo wordt in onze samenleving
de tijd steeds meer beleefd als een mogelijkheid tot produceren en consumeren;
tot het vergroten van inkomen en winst. Maar een katholiek christen zal
hopelijk deze versmalde benadering van de tijd weten te overstijgen. De
adventsweken nodigen in ieder geval uit om op een heel andere manier met
de tijd om te gaan. Een christen is eigenlijk een adventsmens, een mens
die leeft met een diepgewortelde verwachting. En dat niet alleen in de
periode voor het Kerstfeest, maar alle dagen van het jaar. Dit verwachtingsvol
leven is niet afhankelijk van het feit of het leven ons al dan niet toelacht.
Een christen leeft vanuit het geloof in een scheppende God die zorg heeft
voor deze wereld. God houdt zoveel van ons mensen dat Hij ons in Jezus
Christus heeft opgezocht.
In
de advent leven wij toe naar het geboortefeest van Jezus. Gods handelen
in de geschiedenis van Israël en het optreden van Christus wekten
bij de eerste christenen een intense toekomstverwachting. Het leven van
Jezus maar vooral ook zijn kruisdood en opstanding op de Paasmorgen, houdt
een belofte in.
Onze toekomst ligt veilig in Gods hand.
Het werkelijk verwachtingsvol uitzien naar Gods toekomst is niet altijd
eenvoudig. De stroom van negatief nieuws en de grote en kleine zorgen
van iedere dag dreigen iedere verwachting te smoren. Zo ontstaat gemakkelijk
een houding van gelatenheid en passiviteit. Een na-ons-de-zondvloedmentaliteit
lijkt veel realistischer dan het verwachten van de Heer of het hopen op
een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar gerechtigheid zal heersen. Echt
leven uit verwachting vraagt oefening. Wij zullen de twijfel en de scepsis
in het eigen hart moeten overwinnen. Een en ander is mogelijk als wij
leven met vertrouwen. vertrouwen dat wijzelf en onze wereld worden gedragen
door God. Wij zijn voor Hem geen wegwerpartikelen. De Heer heeft ons niet
in het leven geroepen om als een raket in het heelal op te branden, maar
om te eindigen bij Hem. 0nze God is een trouwe God die niet laat varen
het werk van zijn handen. God zal zelf voltoien wat Hij in Christus begonnen
is. Juist omdat wij van God de grote Bevrijding verwachten, kunnen wij
al kleine daden van bevrijding stellen.
In de gestalte van een weerloos kind is Gndschap
met (- i
In de gestalte van een weerloos kind is God onder ons geko
od
onder ons gekomen. Juist Kerstmis, het feest van de Menswording, toont
ons dat God zó groot is, dat Hij onder ons wil komen als mensenkind.
Hij is zozeer Heer, dat Hij in Christus als dienende en verzoenende liefde
onder ons heeft willen wonen. Ik hoop dat deze tijd van advent voor u
en mijzelf een echte tijd van bezinning zal zijn. Ondanks de onzekerheid
van de huidige crisistijd mogen wij de verwachting in ons hart door Gods
Geest laten voeden. Zo kunnen wij toeleven naar het Kerstfeest. Ook in
deze tijd vol onbehagen wil Christus ons leven binnenkomen. Hij vormt
de zin van ons leven, bron van geluk en bezegeling van Gods trouw. Ik
hoop en bid dat onze vriendschap met Christus zich mag verdiepen. Ik wens
u een verrijkende tijd van advent en een Zalig Kerstfeest!
 |
|
 |
|
