|
|
PREEK OVER SINT JOZEF
Op maandag 19 maart (2007) vierden de bewoners van Vrijland en St. Jozefhuis met nog enkele leden van buiten het jaarlijkse Hoogfeest van St. Jozef. Fr. Joost Beemster ging voor in de eucharistieviering en hij verzorgde ook de homilie.
Omdat velen met mij die preek heel goed vonden, heb ik Joost gevraagd de tekst op het Internet te mogen zetten.
Om deze homilie goed uit te laten komen, begin ik met het weergeven van de inleiding tot de dienst.FEEST VAN ST. JOZEF 2007.
WOORD VAN WELKOM.
+ De genade van de heer Jezus Christus, de liefde van God, en de gemeenschap van de H. Geest zij met u allen. Amen.
Aan u allen een hartelijke welkom bij ons feest – het hoogfeest van de H.Jozef, Bruidegom van de Maagd Maria, patroon van de kerk, maar in het bijzonder – Patroon van onze Mill Hill Congregatie. Zowel Jozefhuis als ook Missiehuis Vrijland hebben St. Jozef als hun beschermheilige. Reden genoeg om vandaag feest te vieren en stil te staan bij zijn leven. St.Jozef was groot in het niet-spectaculaire. Hij is de rechtschapen en zorgende man voor Maria en hun kind Jezus, hij is de regisseur achter de schermen.
Vandaag gedenken we ook het gouden jubileum van Broeders Leo Melchers en Henk Morsink. De meeste broeders legden in het verleden de eeuwige eed af op het feest van St. Jozef. We noemen de namen van Leo Bouma, Gerard Bouwhuis, Huub de Bij, Herman Bijman, Martin van Leeuwen, Driekus Rooyakkers, Paul Schure, Piet van Vliet en Herman Wubbels. Allemaal hierbij van harte gefeliciteeerd.
Het embleem van onze Society – St. Joseph’s Society – laat St. Joseph zien, als de man die Maria en het kind Jezus begeleidt op de vlucht naar Egypte. Maria en het Kind zijn gezeten op een ezel. In geen enkel evangelieverhaal is er sprake van een vlucht op een ezel. Het beeld komt uit het boek Exodus, waar Mozes zijn vrouw en zoon op een ezel plaats laat nemen om zich naar Egypte te begeven met de staf van God in zijn hand, nadat de Heer Mozes op de berg Horeb vanuit de brandende braamstruik had opgedragen deze reis te ondernemen.
Matteus is de enige evangelist die de vlucht naar Egypte laat geschieden om Jezus als de nieuwe Mozes aan zijn Joodse toehoorders voor te stellen. Mozes bracht zijn volk vanuit Egypte naar het Beloofde land, en zo zal Jezus, komend vanuit Egypte, zijn volk verlossen. Traditie en ook Kardinaal Vaughan zagen in St. Joseph de trekkende missionaris naar verre landen, om daar Jezus en zijn evangelie te brengen.
Vandaag op het feest van St. Joseph willen wij met hem op stap gaan om zijn levensweg te verkennen en na te volgen. Dit op stap gaan is eigenlijk helemaal in lijn met het beeld van de eerste christenen die de mensen van de weg – de viatores – werden genoemd, in navolging van Abraham die als gelovige weg trok uit zijn land om met God vol vertrouwen de toekomst in te gaan. In deze 40-dagentijd bezinnen wij ons in het bijzonder op Jezus, de weg, de waarheid en het leven, die zijn kruisweg ten einde moest gaan om zo zijn glorie binnen te gaan.
Als we onze speurtocht in de heilige boeken beginnen, ontdekken we al gauw dat de evangelisten niet al te veel aandacht aan St. Jozef hebben besteed. Het oudste evangelie van de hand van Marcus weidt geen enkel woord aan Jozef. Johannes noemt Jozef slechts even terloops als de vader van Jezus van Nazareth. In de kindsheidverhalen van Matteus en Lucas wordt uitvoerig verhaald over Jozef. Matteus schrijft zijn evangelie voor christenen uit het Jodendom en bij hem is Jozef als de zoon van David heel prominent: dank zij St. Jozef mag Jezus zich ook zoon van Koning David noemen. St.Jozef zelf wordt door Matteus voorgesteld als de rechtschapen bruidegom van Maria. Terwijl Maria hoog zwanger was, reisden beiden af van Nazareth naar Bethlehem, de stad van David. Zelf heb ik ook deze reis een keer gemaakt: maar ik nam de bus van Nazareth naar Jerusalem, waar ik vervolgens te voet mijn tocht naar Bethlehem afmaakte. Vlak voordat je Bethlehem binnen komt, zie je langs de weg het graf van Rachel, de geliefde vrouw van Jacob en de moeder van Jozef en Benjamin.
In Genesis lezen we: “De bevalling was moeilijk. Toen het leven van Rachel week en zij op sterven lag, werd Benjamin geboren.” Tot op de dag van vandaag zie je jonge moeders bij het graf van Rachel in gebed stil staan voor een goede bevalling. Ongetwijfeld hebben ook Jozef en Maria eerbiedig dit graf aan geraakt als een smeekgebed voor een goede afloop.Lucas, de evangelist voor de armen, daarentegen geeft Jozef maar een heel bescheiden rol omdat Lucas de heilige Familie plaatst tegenover de groten van die tijd. Tegenover Keizer Augustus en Quirinius, landvoogd van Syrie, heeft Jozef en zijn familie de kant gekozen van de armen om zo de grootheid van God te benadrukken. Komen bij Matteus de wijzen als koningen op bezoek, bij Lucas worden arme herders naar voren geschoven bij hun bezoek aan het kind Jezus in een kribbe, in een voederbak voor dieren.
In de 16-de eeuw heeft de heilige Theresia van Avila veel gedaan om de verering van St. Jozef te bevorderen. Hij was haar favoriete heilige en benoemde hem tot de patroon van de hervormde karmelietenorde. Toen de kerk moeilijke tijden doormaakte, riep Paus Pius IX St. Jozef uit tot patroon van de universele kerk in 1870. Enkele jaren later, in 1874, kreeg kardinaal Vaughan van deze Paus toestemming om het beeld van St. Jozef in Mill Hill met een kroon te versieren. Aartsbisschop Manning zei bij die gelegenheid: “Niet alleen wordt St. Jozef gekroond, maar ook het missiewerk dat enkele jaren eerder was begonnen in Mill Hill. “
Dit beeld van St. Jozef met het altaar heeft thans weer een plaats gekregen in de Benediktijner Abdij van Farnborough.Paus Pius XI schreef in 1937 een encycliek tegen het communisme, waarin hij St. Jozef uitriep tot de grote verdediger van de kerk. Pius XII cre-eeerde een nieuw feest toen hij in 1955 St. Jozef de titel gaf van St. Jozef de Werker, dit feest te vieren op de eerste mei, de dag van de arbeid. Met de val van de muur in 1989 is ook dit feest practisch gesneuveld of sterk gereduceerd in rang . Paus Johannes XXIII had een grote devotie voor St. Jozef en riep hem op 19 maar 1961 uit tot patroon van het Tweede Vaticaans Concilie, dat een nieuwe weg baande naar de toekomst. Zo trekt St. Jozef mee met de kerk in de loop der geschiedenis.
In het spoor van St. Jozef trekken ook wij als missionarissen mee met de kerk, in de missielanden vaak als voortrekkers.Onze tocht met St. Jozef loopt ten einde. De meesten van ons hier hebben ook de laatste phase van onze levensweg bereikt. St. Jozef is ook de patroon van een zalige dood. Jozef stierf in het gezelschap van Maria en Jezus en de hemelpoort stond wagenwijd open om hem te ontvangen. Als missionarissen van St. Joseph mogen wij er op vertrouwen dat hij ons ter zijde zal staan in het uur van onze dood om zonder vrees onze geest aan Gods hand toe te vertrouwen. Maar zo lang we leven, vieren we zijn feest. Mill Hillers overal in de wereld wensen elkaar vandaag een HAPPY FEAST, Amen.
