Geen
baken maar een worsteling
|
ARCHITECTUUR
ABDIJ,KONINGSOORD
**************************************
Bij de nieuwe abdij van de trappistinnen voel je het teveel aan inspiratiebronnen;
****************************************************************
ARNHEM
Een Stille
weg door heuvelachtig landschap. Nergens een spoor van bebouwing te
zien.. En dan, na een bocht, doemt plotseling een klooster op, als eeuwenoud
bastton van stilte. Zo staat Monte Oliveto Maggiore erbij – een
14de eeuwse benedictijner abdij in de:omgeving van de Italiaanse stad
Siena. En zo moet ook ooit de gloednieuwe abdij Koningsoord opdoémen,
díe bij Arnhem is gerealiseerd.
Nu nog is dit een bakstenen klont op-een open veld. Maar straks, als
tuin en bos zijn uitgebot en een-nieuwe toegangsweg is aangelegd, zal
dat anders.zijn. Dan zal te zien zijn, zegt de architect dle zijn schepping
het afgelopen weekeínde eenmalig aan een groot publiek presenteerde,
hoe het klooster in Siena hem tot dit bouwwerk inspireerde. Koningsoord
noet dan een baken zijn in de natuur.
Een nieuwe abdij is groot nieuws in Nederland; waarvrijwel alle nog
bestaande kloosters kampen met leegloop en vergrijzing. Met de trappistinnen,
de toekomstige bewoonsters van Koningsoord, gaat het echter bijzonder
goed. Zij zijn een levendige, nog altijd groeiende gemeenschap van nu
35 zusters.
Wat-blijkbaar aanspreekt, is hun leefwijze die nog altijd strikt is
gebaseerd op de regels van Benedíctus (480-547). Elke dag begint
om kwart voor vier, om acht uur 's avonds gaat iedereen slapen. Zeven
keer per dag wordt gezamenlijk in de kapel gezongen. Opvaste uren wordt
arbeid verricht. Maar de zusters voelen zich wel betrokken bij de wereld.
Het klooster kent daarom gastenverblijven.
Reden voor de nieuwbouw is, dat het oude klooster in Berkel-Enschot
werd bedreigd door oprukkend Tilburg: Verkoop van klooster en grond
maakte een nieuw begin in de Veluwe mpgelijk. Hier konden voldoende
landerijen worden aangekocht, plus een passende plek om te bouwen. Rondom
een voormalige modelboerderij was daar eind jàren veertig een
k1ooster gesticht door de missionarisbroeders van Mill-Hill. De vereiste
religieuze bestemming had de1ocatie al.
Een opmerkelijk eis die de zusters stelden aan de architect was om niet
de vormgeving te hanteren van de benedictijner monnik Hans van der Laan
(l904-1990). Deze monnik-architect heeft zijn leven gewijd aan het zoeken
naar richtlijnen voor architectuur die niet alleen beschutting geeft,
maar ook weldadig is voor de menselijke geest. Wat zijn richtlijnen
vermo gen, is bij uitstek te zien in de kloosters die hij zelf ontwierp,
waaronder zijn eigen kloosterkerk in Vaals. De zusters kenden zijn werk
maar wilden er niet van weten; ze vonden het te rechthoekig en te ruw.
Het voorbeeld van Monte 0liveto Maggiore heeft in zekere zin uitkomst
geboden. Het heeft duidelijk geïnspireerd tot het maken van één
kloek, compact complex. Zo is het eigenlijke klooster, een carrévormig
bouwblok dat de contouren volgt van de oude boerderij.
Maar de vorm van dit blok is minder helder. Dat komt vooral doordat
hier binnen, in de vorm van een rechthoek; twee binnentuinen zijn gesitueerd
met als bijzonderheid dat deze rechthoek scheef in het hoofdblok is
geplaatst. De keuze voor deze vreemde.bouwvorm berust op functionele
gronden: er zijn nu smalle bouwdelen naast hele brede; zelfs zo breed,
dat de kerk in het hoofdvolume kon worden opgenomen.
Een nadeel is de vreemde hoofdvorm die van verre doet denken aan
een scheefgetrokken, overmaatse boerderij. Jammer is ook dat de kerk
nu niet herkenbaar is; je kunt hem slechts op enige afstand vermoeden
door de klokkentoren.

De
nieuwe abdij Koningsoord, een ontwerp van GSD architecten.
Foto Harry Cock/ de Volkskrant
Naast dit
hoofdblok staan nog wat bijgebouwen, soms resterende fragmenten van
de vroegere boerderij. Een oude graansilo wordt omgetoverd tot kloosterwinkel;
een deel van de vroegere koestal is herbouwd en aan het grote kloostervolume
vastgezet. Dat brengt variatie in het geheel, maar doet wel afbreuk
aan de eenheid. Dat geldt ook voor de binnenhoven - een combinatie van
pleisterwerk en baksteen, waarvoor een Grieks-orthodox klooster model
heeft gestaan.
De zusters zullen trouwens vast tevreden zijn: zij kregen wat ze
vroegen. Maar in het landschap voel je het teveel aan inspiratiebronnen,
aan probeersels wel. Dit complex straalt te weinig rust uit, is geen
vanzelfsprekende compositie. Het toont veeleer een worsteling. Dit is
geen bastion maar een wat onduidelijk gebouw.
HILDE DE HAAN
Nieuwbouwabdij
koningsoord, Johannahoeveweg, Arnhem. Ontwerp: GSG architecten. Landschap:
Veenenbosch en Bosch. Bouwkosten 8 miljoen euro.
